Перайсці да зместу

Шыпшына (1927)/V/Я не чакаў

З пляцоўкі Вікікрыніцы
Трыпціх Я не чакаў
Верш
Аўтар: Пятро Глебка
1927 год
Дрыжаць у шэрані
Іншыя публікацыі гэтага твора: Я не чакаў.

Спампаваць тэкст у фармаце EPUB Спампаваць тэкст у фармаце RTF Спампаваць тэкст у фармаце PDF Прапануем да спампаваньня!




Werd, ich zum Augenblicke sagen:
Verweile doch! Du bist so schön!..
Goethe


V

Я НЕ ЧАКАЎ

Я не чакаў, каб гэтых клёнаў шоўк,
што быў вясной зялёна-сіні,
завяў, асмужыўся, пажоўк
і згінуў марна ў ветравіньні.

Ну, што-ж?.. Няхай! — я не шкадую:
я жду вясны — клён зацьвіце.
Вось бачыў я красу другую —
дзяўчыны косы чорныя, што цень.

Няўжо яны завянуць, паліняюць, —
як белы сьнег, растане смоль?..
і сам ня ведаю, і сам ня знаю
ці радасьць сочыцца, ці боль.

Адно спазнаў, што нават рэволюцыя
пакуль ня здужае зьмяніць падзей:
сягоньня клён — гальлё калючае,
а заўтра зноў — цьвіце.

А ты, ўладар зямлі і неба,
імя якому — чалавек,
аплачаш моладасьць аднойчы каля вербаў
і посьле рад зацьвітаньню ў траве.

Нашто туга? Навошта роспач?
Нурцуй глыбей, глыбей у вір:
хай маладосьць — хвіліна проста,
дык кожны міг жыцьця лаві.

Лета 1926 г.
Вуса